);

Αθροιστική Κεφαλαλγία: Προσβάλλει 1 στους 1000 ανθρώπους


Η αθροιστική κεφαλαλγία θεωρείται το πιο επώδυνο είδος κεφαλαλγίας και προσβάλλει 1 στους 1.000 ανθρώπους, σύμφωνα με επιστημονικούς συμβούλους του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος
.

Παρά την μεγάλη ένταση του πόνου, αλλά και παρά το γεγονός ότι η αθροιστική κεφαλαλγία έχει χαρακτηριστική συμπτωματολογία, δυστυχώς είναι συχνό φαινόμενο άνθρωποι με αθροιστική κεφαλαλγία να μην έχουν διαγνωστεί σωστά και για χρόνια να παραμένουν χωρίς σωστή θεραπεία.

Ο πόνος στην αθροιστική κεφαλαλγία εντοπίζεται πάντα στην μία πλευρά του κεφαλιού (συνήθως στην ίδια, αφού σπάνια παρατηρείται αλλαγή πλευράς), συνήθως πίσω από το μάτι και τον κρόταφο, αλλά μπορεί να επεκτείνεται προς το μέτωπο, το μάγουλο ή τον αυχένα. Συχνά μπορεί να συνοδεύεται από πτώση του βλεφάρου, κοκκίνισμα του ματιού ή δάκρυα που τρέχουν από το μάτι της πλευράς που εντοπίζεται ο πόνος, ρινική συμφόρηση ή καταρροή στο ρουθούνι που είναι δίπλα στο μάτι που πονά.

Χαρακτηριστικό της αθροιστικής κεφαλαλγίας είναι το γεγονός ότι ο ασθενής νιώθει πολύ έντονο ως ανυπόφορο πόνο ενώ αναφέρει ότι αισθάνεται «σαν να πρόκειται να πεταχτεί το μάτι του έξω». Επίσης, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην ημικρανία ή σε άλλους πονοκεφάλους όπου οι ασθενείς αναζητούν την κατάκλιση, ο ασθενής με αθροιστική κεφαλαλγία την ώρα της κρίσης πολύ πιθανόν να πηγαινοέρχεται νευρικά, μην μπορώντας να μείνει ακίνητος σε ένα σημείο.

Οι κρίσεις στην αθροιστική κεφαλαλγία έρχονται κατά περιόδους, ενώ διαρκούν συνήθως μερικές εβδομάδες ως λίγους μήνες και στη συνέχεια χάνονται για μήνες ή και χρόνια, μέχρι να έρθει μία νέα περίοδος κρίσεων. Στην διάρκεια της περιόδου που η αθροιστική κεφαλαλγία είναι ενεργή, οι κρίσεις εμφανίζονται συνήθως με συχνότητα από μία ως τρεις ή τέσσερις κρίσεις κάθε μέρα.Η διάρκεια των κρίσεων της αθροιστικής κεφαλαλγίας στους περισσότερους ασθενείς κυμαίνεται από 30 λεπτά ως 3 ώρες.

Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις η κρίση εμφανίζεται ακριβώς την ίδια ώρα του 24ώρου, συχνά μέσα στον ύπνο, «σαν να έχει βάλει ξυπνητήρι».

Όπως αναφέρει ο Δρ. Μιχάλης Βικελής:
Η θεραπεία στην αθροιστική κεφαλαλγία περιλαμβάνει κυρίως την ειδική προφυλακτική αγωγή, (χορήγηση ειδικών φαρμάκων σε κατάλληλες δόσεις ), με την οποία επιτυγχάνουμε καταστολή της εμφάνισης κρίσεων (σταματούν να εμφανίζονται εντελώς ή τουλάχιστον αραιώνει σημαντικά η εμφάνισή τους και γίνονται πιο ήπιες). Στις περιπτώσεις που παρά την προφυλακτική αγωγή κάποιες κρίσεις εξακολουθούν να εμφανίζονται, χορηγείται η καλούμενη συμπτωματική αγωγή, η οποία μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική στην καταστολή των κρίσεων.

Σχετικά με το Σύλλογο Ασθενών με Ημικρανία & Κεφαλαλγία Ελλάδος:

Ο Σύλλογος Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος συστάθηκε το 2017. Πρόκειται για έναν μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οργανισμό που έχει σαν βασικούς στόχους την ενημέρωση της κοινής γνώμης για τις Ημικρανίες και τις Κεφαλαλγίες, αλλά και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων ασθενών που πάσχουν από αυτές τις ασθένειες. Τα Ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου είναι άτομα από όλη την Ελλάδα, που πάσχουν από Ημικρανίες ή Κεφαλαλγίες και τους ενώνει η επιθυμία να συμβάλουν, μέσω των δράσεων του Συλλόγου, στην ενημέρωση των ασθενών καθώς και στην ευαισθητοποίηση του γενικού πληθυσμού για το θέμα αυτό. Ο Σύλλογος Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος είναι μέλος της Pain Alliance Europe, της European Migraine and Headache Alliance και έχει συμπεριληφθεί στα Μητρώα Διαφάνειας των Συλλόγων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πόσο γόνιμοι θα είναι οι άνδρες σε 15 χρόνια από σήμερα;

Πληθώρα περιβαλλοντικών συνθηκών και καθημερινών συνηθειών στη σύγχρονη κοινωνία μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά τη σπερματογένεση και την ανδρική γονιμότητα. Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες η είσοδος και η έντονη παρουσία της τεχνολογίας στην καθημερινότητα των ανδρών, η αλλαγή του επαγγελματικού προσανατολισμού τους  σε ειδικότητες που αποκλείουν τη σωματική κίνηση,καθώς και η υποβάθμιση της ποιότητας των τροφών που προσλαμβάνονται από αυτούς, έχουν οδηγήσει προοδευτικά σε έκπτωση της αναπαραγωγικής ικανότητάς τους.

Ο Δρ. Μάρκος Καραβιτάκης, χειρουργός ουρολόγος-ανδρολόγος, επισημαίνει ότι η έντονη χρήση κινητών τηλεφώνων, η αύξηση της κατανάλωσης οπιοειδών, αναβολικών και μαριχουάνας, η παγκόσμια αύξηση του καπνίσματος, αλλά και τα υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας με τη ταυτόχρονη μείωση της σωματικής δραστηριότητας, έχει αποδειχθεί πως  σχετίζονται με αλλαγές στην ποιότητα και την ποσότητα του σπέρματος. Αρνητικές επιπτώσεις φαίνεται ότι έχουν, επίσης, το ψυχολογικό στρες, η περιβαλλοντική ρύπανση και η αύξηση της θερμοκρασίας.

Στοιχεία ερευνών δείχνουν ότι η διατροφή έχει εξέχοντα ρόλο στην αναπαραγωγική ικανότητα των ανδρών. Για παράδειγμα, η διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε ψάρια (ιδιαίτερα λιπαρά), φρούτα, λαχανικά, όσπρια και δημητριακά ολικής αλέσεως έχει συσχετιστεί με σημαντικά υψηλότερη κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, συγκριτικά με εκείνη που είναι υψηλή σε κόκκινο και επεξεργασμένο κρέας, σε ζαχαρώδη ποτά και γλυκά. Αρνητική επίδραση στη γονιμότητα φαίνεται να έχει και η καφεΐνη. Με βάση μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ιατρικούς φορείς της Δανίας με δείγμα μεγαλύτερο από 2.500 άνδρες, διαπιστώθηκε ότι η υψηλή πρόσληψη καφεΐνης (πάνω από 800 mg ημερησίως) προκαλεί μειωμένη συγκέντρωση σπέρματος και επηρεάζει το συνολικό αριθμό σπερματοζωαρίων.

Επίσης, σημαντικό ρόλο στην ανδρική γονιμότητα διατρέχει και το σωματικό βάρος. Προς έκπληξη πολλών, ευάλωτοι δεν είναι όμως μόνο οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι, αλλά και όσοι έχουν βάρος  κάτω του φυσιολογικού [δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) >25 kg / m2 και <20 kg / m2 αντίστοιχα].

Εκτός από τη διατήρηση ενός φυσιολογικού δείκτη μάζας σώματος, έχει αποδειχθεί ότι η σωματική άσκηση επιδρά και στα επίπεδα της τεστοστερόνης, οπότε σχετίζεται έμμεσα με τη γονιμότητα. Μελέτες δείχνουν ότι οι μετρίως σωματικά δραστήριοι άντρες έχουν σημαντικά αυξημένη τεστοστερόνη, θυλακιοτρόπο ορμόνη -FSH – (η οποία είναι απαραίτητη για τη σπερματογένεση) και επίπεδα ωχρινοτρόπου ορμόνης – LH – η οποία επάγει τη σύνθεση και έκκριση τεστοστερόνης. Σε αντίθεση με τα αποτελέσματα της μέτριας άσκησης, τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η έντονη άσκηση οδηγεί σε μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης.

Η υπερβολική πρόσληψη αλκοόλ αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα αρνητικής επιρροής της ανδρικής γονιμότητας. Μελέτες δείχνουν ότι η αιθανόλη (ουσία που εμπεριέχεται στο αλκοόλ) συνδέεται με μείωση της θυλακιοτρόπου και ωχρινοτρόπου ορμόνης, και ακολούθως με μείωση της σπερματογένεσης. Μάλιστα, η σχέση μεταξύ κατανάλωσης αιθανόλης και στειρότητας φαίνεται να εξαρτάται από τη δόση. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι η κατανάλωση περισσότερων από 8 ποτών ανά εβδομάδα (ή >40 γρ. αλκοόλ την ημέρα) επιδρά αρνητικά.

Το κάπνισμα είναι ακόμη μια γνωστή αιτία της ανδρικής υπογονιμότητας. Επιπλέον, το οξειδωτικό στρες, το οποίο οφείλεται στον μεγάλο αριθμό γνωστών μεταλλαξιογόνων παραγόντων και μεταβολιτών στον καπνό των τσιγάρων (συμπεριλαμβανομένου του ραδιενεργού  πολωνίου, του καδμίου, του μονοξειδίου του άνθρακα, της πίσσας, της ναφθαλίνης και των αρωματικών υδρογονανθράκων) επιδρά και αυτό αρνητικά στη σπερματογένεση. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η επιβλαβής αυτή συνήθεια συνδέεται με μείωση της συγκέντρωσης σπερματοζωαρίων και της κινητικότητάς τους, καθώς και με μειωμένο ποσοστό μορφολογικά φυσιολογικού σπέρματος.

Αναστολή της σπερματογένεσης, με τη μείωση των επιπέδων της τεστοστερόνης, προκαλεί και η χρήση αναβολικών ανδρογόνων στεροειδών, που είναι φυσικές ή τεχνητές ενώσεις οι οποίες δρουν με τρόπο παρόμοιο με την τεστοστερόνη. Τα αναβολικά είναι πολύ διαδεδομένα μεταξύ νεαρών αγοριών αναπαραγωγικής ηλικίας που επιδιώκουν να αυξήσουν γρήγορα τον μυϊκό ιστό τους. Άλλες ουσίες που έχουν τις ίδιες επιπτώσεις στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα είναι η μαριχουάνα και τα οπιούχα.

Πέραν αυτών των παραγόντων, υπάρχουν και περιβαλλοντικοί παράγοντες -όπως η έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία ραδιοσυχνοτήτων, σε ρύπανση και σε θερμότητα- που επηρεάζουν αρνητικά την αναπαραγωγική ικανότητα του άνδρα.

Αρκετά πειράματα σε πειραματόζωα αλλά και σε ανθρώπους έχουν αποδείξει ότι η αύξηση της έκθεσης στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία ραδιοσυχνοτήτων των κινητών, έχει αρνητική επίδραση στα κύτταρα Leydig, τα σπερματικά σωληνάρια και τα σπερματοζωάρια. Ιδιαίτερα οι άνδρες που τοποθετούν το κινητό τους στην τσέπη του παντελονιού τους ή στη ζώνη του, παρουσιάζουν μείωση της κινητικότητας των σπερματοζωαρίων.

Επίσης, έχει καταδειχθεί ότι αρνητικό αντίκτυπο έχει και η έκθεση σε ρύπους τόσο του περιβάλλοντος όσο και ειδικότερα στον αέρα στον χώρο εργασίας. Ερευνητές έχουν συμπεράνει ότι οι μέσες συγκεντρώσεις σπέρματος συσχετίζονται αρνητικά με τις αυξήσεις των επιπέδων του όζοντος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι διάφοροι τύποι περιβαλλοντικής ρύπανσης είναι τοξικοί για τη σπερματογένεση, ωστόσο οι συγκεκριμένες υποκείμενες αιτίες των διαφόρων ρύπων παραμένουν άγνωστες.

Παρόμοιες είναι και οι επιπτώσεις με την αύξηση της θερμοκρασίας των όρχεων, είτε αυτή οφείλεται στη χρήση σάουνας, είτε στην πολύωρη εργασία σε φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές στους μηρούς, είτε στο παρατεταμένο κάθισμα σε καρέκλες κατασκευασμένες από συνθετικά υλικά, είτε στη γενικότερη άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Ο Δρ. Μάρκος Καραβιτάκης υπογραμμίζει ότι κανένας από τους παραπάνω παράγοντες δεν αναμένεται να παρουσιάσει βελτίωση τα προσεχή 15 χρόνια. Η παχυσαρκία συνεχώς επιδεινώνεται και οι επίσημες Αρχές στις δυτικές κοινωνίες δεν ελπίζουν να υπάρξει συμμόρφωση των ανθρώπων με τις συστάσεις των γιατρών, στο προσεχές μέλλον. Η αυξημένη απασχόληση μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών θα διαιωνίσει πιθανώς την καθιστική εργασία και θα περιορίζει τη σωματική δραστηριότητα. Τα κινητά τηλέφωνα έχουν κατακτήσει κάθε άνθρωπο σε κάθε γωνιά του πλανήτη και δεν αναμένεται μείωση της χρήσης τους. Τα οπιοειδή έχουν λάβει διαστάσεις επιδημίας, ιδιαίτερα στην Αμερική, και, παρά τη λήψη μέτρων, δεν διαφαίνονται πτωτικές τάσεις. Το ίδιο δυσμενείς είναι οι προβλέψεις για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

«Ζούμε σε μια εποχή που είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατον, να αποφύγουμε ορισμένους απ’ αυτούς τους παράγοντες. Μπορούμε, όμως, να περιορίσουμε στο ελάχιστο κάθε συνήθεια που αποδεδειγμένα είναι επικίνδυνη για το αναπαραγωγικό σύστημα», καταλήγει ο ιατρός.

Ρομποτική επεμβάση: Πρώτο στην Ελλάδα το Metropolitan Hospital

Στη ρομποτική αρθροπλαστική του γόνατος και του ισχίου, το Metropolitan Ηospital είναι πρώτο στην Ελλάδα, με το πιο εξελιγμένο σύστημα Μako στα χέρια μιας ομάδας κορυφαίων ιατρών. Η πρωτοποριακή θεραπεία προσφέρει ελάχιστη επεμβατικότητα και εξαιρετικά, μακροχρόνια αποτελέσματα.

1.000 επεμβάσεις

Στο Metropolitan έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 1.000 επεμβάσεις Mako. O αριθμός αναµένεται να εξαπλασιαστεί μέχρι το 2030.

6χρόνια εμπειρίας

Το Θεραπευτήριο είναι το πρώτο στην Ελλάδα που εφάρμοσε ρομποτική Μako και η εμπειρία του ανέρχεται πλέον σε έξι έτη.

99% επιτυχία

Mελέτες που συγκρίνουν τα αποτελέσματα των διαφορετικών θεραπειών δείχνουν ότι η ρομποτική αρθροπλαστική Μako έχει 99% επιτυχία έναντι 68% της κλασικής µεθόδου*.

Κέντρο Αριστείας 

Tο Μetropolitan είναι το πρώτο επιλεγµένο στην Ελλάδα από τον κατασκευαστικό οίκο Stryker ως “Center of Excellence”: Διεθνές Kέντρο Παρακολούθησης Ρομποτικών Επεμβάσεων (Live Surgery Observation).

Στα κορυφαία της Ευρώπης

Tο Metropolitan είναι στα τρία κορυφαία θεραπευτήρια της Ευρώπης, στην εφαρµογή της τεχνολογίας Mako.

Ομάδα υψηλής εξειδίκευσης

Η ομάδα µας είναι οι ∆ιευθυντές Ορθοπαιδικής: Χίσσας ∆ιονύσιος, Τόκης Αναστάσιος, Τσώλος Ιωάννης, Τσούκας Φώτης, Σκριβιλιωτάκης Σπύρος, Σάπκας Γεώργιος, Πολυζώης ∆ηµήτρης, Κωνσταντίνου Νικόλαος, Κυρίτσης Γεώργιος, Κουλουµέντας Παναγιώτης, Καρακίτσιος Στέργιος, Θεοχαράκης Στυλιανός, Θέος Χρήστος, Ζουµπούλης Παναγιώτης, Ευαγγέλου Ευάγγελος, ∆ασούλας Αλέξανδρος και Βάιλας Ιωάννης. Eπίσης, οι επιμελητές: Βασίλειος Ζώης, Λεωνίδας Καστριτσέας, Παναγιώτης Μαντζάνας και Γρηγόριος Σάσαλος.
O ∆ιευθυντής Ορθοπαιδικής ∆. Χίσσας έχει επιλεγεί από τον κατασκευαστικό οίκο ως εκπαιδευτής σε διεθνή εκπαιδευτικά κέντρα.

Ολική και μερική Αρθροπλαστική

Tο Mako επιτρέπει την ολική αρθροπλαστική ισχίου, την ολική αρθροπλαστική γόνατος και τη μερική αρθροπλαστική γόνατος με υψηλή ακρίβεια, ελάχιστη επεμβατικότητα και μακροχρόνια αποτελέσματα.

Τι σημαίνει για τον ασθενή η ρομποτική τεχνολογία Μako;

• Λιγότερoς μετεγχειρητικός πόνος
• Λιγότερη ανάγκη για οπιοειδή αναλγητικά
• Λιγότερες συνεδρίες φυσιοθεραπείας
• Λιγότερη καταστροφή οστού και μαλακών ιστών
• Λιγότερος χρόνος παραμονής στο Θεραπευτήριο

Επιστήμονες ρίχνουν «φως» στη κλιματική αλλαγή με τη βοήθεια των οστράκων

Περισσότερο φως στις μεταβολές του κλίματος στο μακρινό παρελθόν μπορούν να ρίξουν πλέον οι επιστήμονες με τη βοήθεια των οστράκων, χάρη σε μια νέα τεχνική ανάλυσης με τη βοήθεια λέιζερ, που αναπτύχθηκε στο Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) στην Κρήτη και αξιοποιήθηκε από ξένους και έλληνες ερευνητές.

Τα απομεινάρια των οστράκων με ηλικία πολλών χιλιάδων ετών, που συναντώνται συχνά σε μεγάλους αριθμούς σε αρχαιολογικές ανασκαφές σε όλον τον κόσμο, χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια από τους αρχαιολόγους για να βγάλουν συμπεράσματα σε σχέση με τη ζωή των προϊστορικών ανθρώπων, για τη διατροφή τους, το επίπεδο της τεχνολογίας τους, τις καθημερινές συνήθειές τους κ.ά.

Τα όστρακα μπορούν επίσης να αξιοποιηθούν και για παλαιοκλιματολογικές μελέτες, ώστε να γίνουν εκτιμήσεις για το αρχαίο κλίμα και τις μεταβολές του.

Η σύνθεση των οστράκων αντανακλά τη θερμότητα και άλλες ιδιότητες των υδάτων μέσα στα οποία ζουν. Όμως, οι έως τώρα διαθέσιμες τεχνικές γεωχημικής ανάλυσης των οστράκων είναι χρονοβόρες και δαπανηρές, με συνέπεια να είναι δύσκολη η μελέτη τους σε μαζική κλίμακα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Νίκλας Χάουζμαν του γερμανικού Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για τη Μελέτη της Ανθρώπινης Ιστορίας στην Ιένα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Scientific Reports», βρήκαν μια νέα, ταχύτερη και φθηνότερη μέθοδο για να αναλύουν πιο αποτελεσματικά τα όστρακα με τη βοήθεια της τεχνολογίας λέιζερ.

Με τη νέα μέθοδο είναι δυνατόν κάθε φορά να αναλύονται εκατοντάδες όστρακα από δεκάδες τοποθεσίες, και όχι λίγα μόνο, όπως ήταν δυνατόν έως τώρα.

«Το να μπορούμε να συγκρίνουμε εκατοντάδες ή και χιλιάδες όστρακα αλλάζει τους όρους του παιγνιδιού, όσον αφορά τη δημιουργία μοντέλων για το κλίμα» δήλωσε ο Χάουζμαν.

«Τα όστρακα συνιστούν ένα πιο ενδιαφέρον αρχείο σε σύγκριση π.χ. με τα ιζήματα και τους πυρήνες πάγου, επειδή είναι τόσο στενά «διαπλεκόμενα» με τις ζωές των ανθρώπων στο παρελθόν. Αν γνωρίζουμε τι είδους κλιματικές διακυμάνσεις πέρασαν τα όστρακα, μπορούμε επίσης να πάρουμε μια ιδέα για το τι βίωσαν οι άνθρωποι και στη συνέχεια, σε συνδυασμό με τη μελέτη άλλων αρχαιολογικών ευρημάτων, να δούμε πώς οι άνθρωποι και γενικότερα η πανίδα και η χλωρίδα ανταποκρίθηκαν σε αυτές τις αλλαγές» πρόσθεσε ο γερμανός επιστήμονας.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την τεχνική φασματοσκοπίας LIBS (Laser Induced Breakdown Spectroscopy) για να μελετήσουν σε πρώτη φάση όστρακα που συνέλεξαν από εννιά διαφορετικές περιοχές της Μεσογείου σε Ελλάδα, Τουρκία, Λιβύη, Κροατία, Μάλτα και Ισραήλ.

Λαμβάνοντας υπόψη τις γνωστές πρόσφατες μεταβολές του κλίματος, μπόρεσαν στη συνέχεια να «καλιμπράρουν» την τεχνική τους, ώστε να κάνει εκτιμήσεις για το απώτερο κλιματικό παρελθόν.

Εκτός του Χάουζμαν, ο οποίος στο παρελθόν είχε διεξαγάγει έρευνα στο ΙΤΕ της Κρήτης, στην ανάπτυξη της νέας τεχνικής από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν ο Ανδρέας Λεμονής του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο Πάνος Σιώζος του ΙΤΕ και ο αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Δημήτρης Άγγλος, συνεργάτης του ΙΤΕ.

Παγκόσμια Εβδομάδα Ενδομητρίωσης: Μπορείς και εσύ να την νικήσεις

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Μάρτιος, και ιδιαίτερα η 1η εβδομάδα του, είναι αφιερωμένος στην ευαισθητοποίηση για την Ενδομητρίωση, μία σοβαρή ασθένεια του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος που αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες υπογονιμότητας.
Η ενδομητρίωση είναι μία διαταραχή, συχνά συνοδευόμενη από πόνο, στην οποία ο ιστός που κανονικά βρίσκεται και επενδύει το εσωτερικό της μήτρας – το ενδομήτριο – αναπτύσσεται έξω από τη μήτρα. Η ενδομητρίωση συνήθως αναπτύσσεται και επηρεάζει τις ωοθήκες, τις σάλπιγγες και τον ιστό που καλύπτει τη λεκάνη. Πιο σπάνια, η ενδομητρίωση μπορεί να εξαπλωθεί και πέρα από τα πυελικά όργανα.

Συμπτώματα της ενδομητρίωσης
Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης μπορεί να διαφέρουν από γυναίκα σε γυναίκα. Ορισμένες γυναίκες επηρεάζονται άσχημα, ακόμα και με ήπιου βαθμού ενδομητρίωση, ενώ άλλες ενδέχεται να μην έχουν ιδιαίτερη συμπτωματολογία, ακόμα και σε προχωρημένο στάδιο της νόσου.
Τα κύρια συμπτώματα της ενδομητρίωσης είναι:
• Πόνος στην πύελο – συνήθως χειρότερος κατά τη διάρκεια της περιόδου
• Έντονος πόνος στη διάρκεια της περιόδου, που σας εμποδίζει να πραγματοποιήσετε τις κανονικές σας δραστηριότητες
• Πόνος κατά τη διάρκεια του σεξ ή μετά το σεξ
• Πόνος στην ούρηση ή την αφόδευση κατά τη διάρκεια της περιόδου
• Αδιαθεσία, δυσκοιλιότητα, διάρροια ή αίμα στα ούρα κατά τη διάρκεια της περιόδου
• Δυσκολία σύλληψης – Υπογονιμότητα
• Έντονη αιμορραγία στη διάρκεια της περιόδου
Η ενδομητρίωση μπορεί να επηρεάσει τις γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας, αλλά είναι συνηθέστερη στις γυναίκες των 30 και 40 ετών. Πρόκειται για μία δυσάρεστη χρονίζουσα κατάσταση, που μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή των γυναικών που πάσχουν, καθώς πέρα από την υπογονιμότητα, μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε αισθήματα κατάθλιψης, ιδιαίτερα εάν παραμένει αδιάγνωστη για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Για το λόγο αυτό κάθε χρόνο, ολοένα και περισσότεροι φορείς υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, συμμετέχουν στην Εβδομάδα Ενδομητρίωσης προκειμένου να ενημερώσουν και ευαισθητοποιήσουν τις γυναίκες για τη σοβαρή αυτή νόσο.

Στηρίζοντας αυτή την παγκόσμια προσπάθεια, τα εξειδικευμένα συμπληρώματα διατροφής Fertilovit®, δημιούργησαν ένα ενημερωτικό βίντεο με τίτλο “Πιο δυνατή από την ενδομητρίωση” με συνοδευτικό hashtag #stongerthanendo προκειμένου να βοηθήσουν τις Ελληνίδες να αναγνωρίσουν πιθανά συμπτώματα ενδομητρίωσης και να τις προτρέψουν να απευθυνθούν και να συζητήσουν με το γιατρό τους τα συμπτώματά τους αυτά με σκοπό την έγκαιρη διάγνωση της νόσου.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η μοριακή βιολόγος Χαρούλα Μαθιοπούλου Μπιλάλη, BSc MMedSc, επιστημονική διευθύντρια των Fertilovit® στην Ελλάδα και την Κύπρο: Η ενδομητρίωση αποτελεί πραγματική πρόκληση για την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Και αυτό όχι μόνο γιατί συχνά αποτελεί μία σιωπηρή νόσο χωρίς συμπτώματα αλλά γιατί ακόμα και αν τα συμπτώματα που βιώνει μία γυναίκα εξαιτίας της είναι έντονα, η νόσος μπορεί να παραμένει αδιάγνωστη ακόμα και για μία δεκαετία, όταν θα έχει δημιουργήσει ακόμα πιο σοβαρές παρενέργειες στην γυναίκα και κυρίως στη γονιμότητά της. Για το λόγο αυτό κρίναμε απαραίτητη τη συμμετοχή των Fertilovit® στην παγκόσμια καμπάνια ενημέρωσης για τη νόσο, με σκοπό να προτρέψουμε κάθε γυναίκα στην Ελλάδα, σε περίπτωση που αναγνωρίσει κάποιο από τα συμπτώματα ή ακόμα και αν αισθάνεται πως κάτι δεν πάει καλά με την περίοδο της και το αναπαραγωγικό της σύστημα, να απευθυνθεί έγκαιρα στο γιατρό της για βοήθεια. Ο γιατρός αφού κάνει τη διάγνωση, θα τη συμβουλέψει σωστά για το πως μπορεί να αντιμετωπίσει την ενδομητρίωση και επίσης θα τη βοηθήσει να πάρει σωστές αποφάσεις για τη γονιμότητά της στο παρόν αλλά και πως θα την προστατέψει για το μέλλον.

Αυχενική δυστονία: όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Η ζωή με την αυχενική δυστονία δεν είναι εύκολη για τους πάσχοντες. Εξαιτίας των επώδυνων μυϊκών σπασμών που προκαλεί η νόσος, οι πάσχοντες αδυνατούν να κρατήσουν ίσιο το κεφάλι τους με αποτέλεσμα να περιστρέφεται το κεφάλι τους τις πιο ακατάλληλες στιγμές, να στρίβει επίμονα προς μία κατεύθυνση ή ακόμα και να τρέμει θυμίζοντας το σύμπτωμα της νόσου Πάρκινσον.

Η αυχενική δυστονία ή σπαστικό ραιβόκρανο είναι μία σπάνια ασθένεια, που προσβάλλει κυρίως άτομα μέσης ηλικίας, με τις γυναίκες ασθενείς να είναι περισσότερες από τους άνδρες, αναφέρει ο νευρολόγος Παναγιώτης Ι. Ζήκος, υπεύθυνος του Ιατρείου Νόσου Πάρκινσον & Συναφών Διαταραχών του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας.

Η αυχενική δυστονία αναπτύσσεται εξαιτίας διαταραχής στον εγκέφαλο, που έχει ως συνέπεια να στέλνει λάθος μηνύματα στους μυς του αυχένα.

Τα μηνύματα αυτά έχουν ως επακόλουθο να κάνουν οι μύες σπασμό και να αναπτύσσονται ακούσιες περιστροφικές κινήσεις στον αυχένα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θέλει ο ασθενής να στρίψει δεξιά και ο αυχένας του τον “τραβάει”  προς αριστερά, δηλαδή αντιστέκεται στην κίνηση, λέει ο ειδικός.

Αυτές οι ακούσιες κινήσεις μπορεί να συνοδεύονται από έντονο πόνο ή/και τρέμουλο, που εμφανίζονται ξαφνικά και συχνά, και δεν υποχωρούν με μασάζ ή διατάσεις του αυχένα.

Ο κος Ζήκος αναφέρει πως όπως συμβαίνει με πολλά κινητικά σύνδρομα, έτσι και η αυχενική δυστονία συχνά δεν έχει παθολογικά ευρήματα στις απεικονιστικές εξετάσεις. Το επακόλουθο είναι να καθυστερεί η διάγνωσή της, συχνά για ένα ή περισσότερα χρόνια. Στο μεσοδιάστημα, άλλοτε γίνονται λάθος διαγνώσεις και χορηγούνται στους πάσχοντες αναποτελεσματικές θεραπείες, και άλλοτε οι ασθενείς ακούνε από τους γιατρούς ότι δεν έχουν τίποτα και πως θα πρέπει να μάθουν να ζουν με τα συμπτώματά τους. Κάτι τέτοιο, όμως, είναι πρακτικά ανέφικτο, καταλήγει ο ειδικός.

Υπολογίζεται ότι 30 άνθρωποι ανά 100.000 πληθυσμού πάσχουν από αυχενική δυστονία, τα συμπτώματα της οποίας συνήθως αρχίζουν σταδιακά και επιδεινώνονται βαθμιαία έως ότου σταθεροποιηθούν έπειτα από αρκετό καιρό.

Αναλόγως με τους μυς που προσβάλλονται, το κεφάλι μπορεί να παρουσιάζει κάμψη ή/και στροφή προς διάφορες κατευθύνσεις. Έτσι, άλλοτε στρέφεται το σαγόνι προς τον ώμο, άλλοτε γέρνει το αυτί προς τον ώμο και μερικές φορές το σαγόνι κάμπτεται ευθεία προς τα κάτω ή εκτείνεται ευθεία προς τα πάνω.

Η πιο συχνή μορφή είναι η στροφή του σαγονιού προς τον έναν ώμο, που αντιπροσωπεύει  περίπου το 80% των περιπτώσεων. Σε σπάνιες περιπτώσεις οι ασθενείς εκδηλώνουν συνδυασμό μη-φυσιολογικών θέσεων του κεφαλιού.

Όσον αφορά τον πόνο στον αυχένα, αυτός συχνά αντανακλάται στους ώμους και μερικές φορές είναι ανυπόφορος, υπονομεύοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων.

Η αυχενική δυστονία μπορεί επίσης να προκαλέσει συχνούς πονοκεφάλους, ενώ μπορεί να επεκταθεί στο πρόσωπο, τη γνάθο, τα μπράτσα και τον κορμό.

Ένα ερώτημα που συχνά βασανίζει τους ασθενείς είναι γιατί εκδήλωσαν τη νόσο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν υπάρχει. Μερικοί πάσχοντες, όμως, έχουν οικογενειακό ιστορικό της νόσου, επομένως υπάρχει κάποια γονιδιακή αιτία. Σε μερικές άλλες περιπτώσεις, η δυστονία εκδηλώνεται έπειτα από τραυματισμό στο κεφάλι, τον αυχένα ή τον ώμο.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι η ηλικία, δεδομένου ότι η νόσος συνήθως αρχίζει μετά τα 30 έτη αν και μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και σε παιδιά, καθώς και το φύλο.

Όσον αφορά την αντιμετώπιση της νόσου, «τρόπος ίασης δυστυχώς δεν υπάρχει», λέει ο κ. Ζήκος. «Εφαρμόζουμε όμως μία σειρά από παρεμβάσεις, που στόχο έχουν την καταπράϋνση των συμπτωμάτων της».

Οι παρεμβάσεις αυτές είναι οι εξής:

Εγχύσεις αλλαντοτοξίνης. Επειδή η δυστονία αφορά μυς, γίνονται εγχύσεις αλλαντοτοξίνης στους μυς του αυχένα που κάνουν τους παθολογικούς σπασμούς. Οι εγχύσεις τους παραλύουν και τους μειώνουν στους περισσότερους πάσχοντες. Ωστόσο πρέπει να επαναλαμβάνονται κάθε 3-4 μήνες.

Μυοχαλαρωτικά φάρμακα. Μπορεί να χορηγηθούν για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα ή να μειωθεί η δόση και η συχνότητα των εγχύσεων αλλαντοτοξίνης. Συνήθως όμως δεν έχουν καλά αποτελέσματα.

Αισθητήρια τρικ. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των πασχόντων από αυχενική δυστροφία είναι ότι συχνά βάζουν το χέρι στο πλάι του λαιμού τους και χαϊδεύουν  τον αυχένα ή το πίσω μέρος του κεφαλιού τους. Αυτό είναι ένα τρικ που εφαρμόζεται από την αντίθετη πλευρά του σπασμού, επειδή έχει διαπιστωθεί πως μπορεί να τον διακόψει παροδικά, με αποτέλεσμα να επιστρέφει το κεφάλι στην φυσιολογική θέση. Η αποτελεσματικότητα αυτών των τρικ συνήθως μειώνεται με το πέρασμα των χρόνων.

Ασκήσεις, θερμά επιθέματα και φυσικοθεραπεία. Τα θερμά επιθέματα μπορεί να χαλαρώσουν τους μυς του αυχένα και των ώμων. Οι ασκήσεις και η φυσικοθεραπεία μπορεί να τους δυναμώνουν και να αυξήσουν την ευλυγισία τους. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να αμβλυνθούν κάπως τα συμπτώματα των ασθενών.

Τεχνικές διαχείρισης του στρες. Επειδή τα συμπτώματα της δυστονίας τείνουν να επιδεινώνονται από το στρες, οι ασθενείς πρέπει να μάθουν να το διατηρούν υπό έλεγχο.

Στους περισσότερους ασθενείς οι συντηρητικές θεραπείες δεν είναι πολύ αποτελεσματικές και η δράση τους δεν συνεχίζεται επ’ αόριστον. Όταν πάψουν να αποδίδουν, πρέπει να εφαρμοστούν πιο επεμβατικές θεραπείες.

Η πιο αποτελεσματική είναι η τοποθέτηση νευροδιεγέρτη. Γίνεται με μικρή επέμβαση, κατά τη διάρκεια της οποία τοποθετείται ένα λεπτό ηλεκτρόδιο σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου, το οποίο ρυθμίζει τις κινήσεις μας.

Μέσω του ηλεκτροδίου αποστέλλονται στον εγκέφαλο ηλεκτρικοί παλμοί, που διακόπτουν τα νευρικά μηνύματα τα οποία ευθύνονται για τους μυϊκούς σπασμούς. Ο νευροδιεγέρτης έχει επιτυχία πάνω από 50% στην βελτίωση των συμπτωμάτων των ασθενών.

Ημέρα της Γυναίκας: Εξετάσεις προληπτικού ελέγχου από τον Όμιλο Ιατρικού Αθηνών

Εξετάσεις προληπτικού ελέγχου για όλες τις γυναίκες, σε ειδικές μειωμένες τιμές, προσφέρει ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών, με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, από τις 6 έως τις 29 Μαρτίου.

Οι ενδιαφερόμενες μπορούν να επιλέξουν μεταξύ των παρακάτω εξετάσεων:

  • Test ΠΑΠ και ψηφιακή μαστογραφία στην ειδική, μειωμένη τιμή των 55 ευρώ.
  • Test ΠΑΠ και υπερηχογράφημα μαστών στην ειδική, μειωμένη τιμή των 55 ευρώ.
  • Ειδικά στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών προσφέρεται η Προληπτική Ταχεία Μαγνητική Μαστογραφία στη μειωμένη τιμή των 75 ευρώ (από την τιμή εξαιρείται το κόστος του φαρμάκου).
  • Ειδικά στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης προσφέρεται, επιπλέον, Ψηφιακή Μαστογραφία, Υπερηχογράφημα Μαστών και ειδική, μαστολογική κλινική εκτίμηση, στην ειδική, μειωμένη τιμή των 90 ευρώ.

Οι εξετάσεις προληπτικού ελέγχου ισχύουν για όσες καλέσουν από την Τετάρτη 6 Μαρτίου έως και την Παρασκευή 29 Μαρτίου και προγραμματίσουν το ραντεβού τους, στα παρακάτω τηλέφωνα, καθημερινά από  τις 09.00 έως τις 15.00:

  • Ιατρικό Κέντρο Αθηνών: τηλ. 210 6862358
  • Ιατρικό Ψυχικού: τηλ. 210 6974032-3
  • Ιατρικό Π. Φαλήρου: τηλ. 210  9892120
  • Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης: τηλ. 2310 400463 και 464

Η προσφορά εξετάσεων προληπτικού ελέγχου, με αφορμή τις Παγκόσμιες Ημέρες υγείας, εντάσσεται στο πλαίσιο του «Προγράμματος Κοινωνικής Ευθύνης» του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών, μέσα από το οποίο αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης, παραμένοντας πιστός στη δέσμευσή του να παρέχει διαρκώς κορυφαίες υπηρεσίες υγείας, σε προσιτές τιμές.

Αιτίες τραυματισμού του πρόσθιου χιαστού

Οι νεαροί αθλητές που νοιώθουν κόπωση διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο τραυματισμού των πρόσθιων χιαστών συνδέσμων. Σύμφωνα με την πρώτη μελέτη που ασχολήθηκε με τις άμεσες επιπτώσεις της κόπωσης στον κίνδυνο τραυματισμού των εφήβων, περισσότερες πιθανότητες τραυματισμού έχουν τα κορίτσια  και όσοι είναι άνω των 15 ετών.

Όπως μας εξηγεί ο Δρ. Βασίλειος  Σακελλαρίου, Χειρουργός Ορθοπεδικός, επικεφαλής του Τμήματος Επανορθωτικής & Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής Ισχίου – Γόνατος της Osteon Orthopedic & Spine Clinic, οι χιαστοί σύνδεσμοι βρίσκονται στο εσωτερικό της άρθρωσης του γόνατος και διασταυρώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας ένα Χ.

Ο πρόσθιος χιαστός είναι ο βασικότερος στροφικός σταθεροποιητής του γόνατος και είναι ιδιαίτερα ευάλωτος σε τραυματισμούς. Οι συχνότεροι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε αυτούς είναι περιβαλλοντικοί, ανατομικοί και ορμονολογικοί. Επίσης, κάποιο ρόλο φαίνεται να παίζουν ακόμη και οι διατροφικές συνήθειες, ο ύπνος και το στρες. Όσον αφορά δε ειδικά στους αθλητές, στον τραυματισμό του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου μπορεί να οδηγήσει η ανεπαρκής προθέρμανση, η κακή αποκατάσταση παλαιότερων τραυματισμών, η μυϊκή ανισορροπία εκτεινόντων και καμπτηρών μυών πέριξ του γόνατος, αλλά και η υπερβολική προπόνηση. Η αρχική ένδειξη σοβαρού τραυματισμού του είναι ο χαρακτηριστικός θόρυβος που γίνεται αντιληπτός κατά τη ρήξη του, ο οποίος συνδυάζεται με πόνο, οίδημα και δυσκολία φόρτισης του τραυματισμένου ποδιού.

Από τότε που αυξήθηκε η δημοτικότητα των εφηβικών αθλητικών ομάδων, έχει παρατηρηθεί άνοδος των ποσοστών των τραυματισμών σε αυτές τις ηλικίες. Για κάποιους, μάλιστα, οι τραυματισμοί αυτοί μπορεί να συνεπάγονται την οριστική παύση μιας πολλά υποσχόμενης αθλητικής καριέρας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, σχεδόν ένας στους 60 έφηβους αθλητές θα υποστεί αυτόν τον τραυματισμό κατά τη διάρκεια της αθλητικής του σταδιοδρομίας. Υψηλό είναι δε το ποσοστό των νεαρών αθλητών που θα επιχειρήσουν την αποκατάστασή του, προκειμένου να επανέλθουν στις αθλητικές δραστηριότητές τους. Ωστόσο, μπορεί να απαιτηθούν από 8 έως 12 μήνες εντατικών προσπαθειών πριν επιστρέψουν στην ενεργό δράσηΤα κορίτσια αντιμετωπίζουν πέντε έως οχτώ φορές μεγαλύτερες πιθανότητες τραυματισμού του πρόσθιου χιαστού από ό,τι τα αγόρια. Σε μια προσπάθεια κατανόησης της αιτίας έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες, οι οποίες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι γι’ αυτό ευθύνονται οι διαφοροποιήσεις στη δύναμη, την εμβιομηχανική της προσγείωσης, τα επίπεδα ορμονών και τα προγράμματα εκπαίδευσης.

Θέλοντας να εμβαθύνουν περισσότερο στις αιτίες που οδηγούν σε τραυματισμό των πρόσθιων χιαστών και να ερευνήσουν εάν η κόπωση αποτελεί άλλον έναν παράγοντα κινδύνου, επιστήμονες μελέτησαν αθλητές του στίβου, του μπάσκετ, του βόλεϊ και του ποδοσφαίρου, μέσης ηλικίας 15,4 ετών. Από τα ευρήματα, τα οποία παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Αμερικανικής Ορθοπεδικής Εταιρείας για την Αθλητιατρική  (American Orthopaedic Society for Sports Medicine), διαπιστώθηκε ότι το 44,7% των συμμετεχόντων στη μελέτη διέτρεχε αυξημένο κίνδυνο τραυματισμού μετά από αερόβιες δραστηριότητες υψηλής έντασης. Επιπλέον, το 68% των ατόμων που μελετήθηκαν θεωρήθηκε ότι είχαν μέτριο ή υψηλό κίνδυνο τραυματισμού μετά από αερόβια δραστηριότητα. Ο κίνδυνος τραυματισμού συνδέθηκε με το επίπεδο της κόπωσης, με το φύλο αλλά και την ηλικία, καθώς διαπιστώθηκε ότι αφενός οι αθλήτριες ανεξαρτήτου ηλικίας και αφετέρου οι αθλητές/τριες άνω των 15 ετών είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να τραυματιστούν.

Η κατ’ εξακολούθηση άσκηση πίεσης στο σώμα μέσω της σωματικής δραστηριότητας, έχει ως αποτέλεσμα την μακροπρόθεσμη μείωση της αποδοτικής ικανότητας. Εάν ένα άτομο δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της προπόνησης, ή μιας οποιασδήποτε δραστηριότητας, η κόπωση αυξάνεται, η εμβιομηχανική μεταβάλλεται κι αυξάνεται έτσι ο κίνδυνος τραυματισμού. Παλαιότερη μελέτη έχει δείξει ότι η κόπωση που αντιμετωπίζουν οι αθλητές δεν περιορίζεται στους ίδιους τους μύες, αλλά  επηρεάζει ταυτόχρονα και το κεντρικό νευρικό σύστημα, περιορίζοντας την ικανότητα του εγκεφάλου να ελέγχει την κίνηση.

Δυστυχώς, λίγοι γνωρίζουν εκ των προτέρων τους τρόπους αποφυγής αυτού του τραυματισμού ή την ορθή  αποκατάστασή του. Οι συστάσεις πρόληψης περιλαμβάνουν την εφαρμογή ενός προγράμματος προπόνησης που υποδεικνύουν οι προπονητές ή οι φυσικοθεραπευτές. Ένα τέτοιο πρόγραμμα συνήθως περιλαμβάνει ασκήσεις που ενισχύουν τους μυς των ποδιών, των γοφών, της λεκάνης και της κοιλιάς. Υπάρχουν, επίσης, τεχνικές για τη σωστή προσγείωση μετά από άλματα και τεχνικές για τη σωστή εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων που οδηγούν συχνά σε τραυματισμό, όπως είναι η περιστροφή ή η απότομη αλλαγή κατεύθυνσης.

«Εάν παρόλα τα προληπτικά μέτρα προκύψει ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η οποία θα διαπιστωθεί κατόπιν ενδελεχούς ελέγχου (κλινικού και απεικονιστικού) προτού αναπτυχθεί οίδημα ή αφότου αυτό υποχωρήσει, οι νεαροί τραυματίες θα πρέπει να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Ο χειρουργός προχωρά σε συνδεσμοπλαστική, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση ενός μοσχεύματος που λαμβάνεται από κάποιο άλλο σημείο του γόνατος και τοποθετείται στην ανατομική θέση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου που έχει υποστεί τη ρήξη. Η επέμβαση αυτή έχει πολλά πλεονεκτήματα μεταξύ των οποίων η μικρότερη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης και παραμονής στην κλινική, η ελαχιστοποίηση του μετεγχειρητικού πόνου και η ταχύτερη αποκατάσταση του ασθενούς και επιστροφή στις δραστηριότητές του», εξηγεί περαιτέρω ο Δρ. Βασίλειος Σακελλαρίου.

Σημαντικό ρόλο στην ταχεία επάνοδο του αθλητή έχει και η εντατική  φυσικοθεραπεία, η οποία βοηθά στη σταδιακή ανάκτηση του εύρους κίνησης και την ενδυνάμωση του γόνατος.

Γιατί οι γυναίκες εμφανίζουν κατάθλιψη σε διπλάσια συχνότητα από τους άνδρες;

Η κατάθλιψη, η πιο συνήθης από την ομάδα ψυχικών νόσων που οι ειδικοί ονομάζουν «Διαταραχές Διάθεσης», μπορεί να εμφανιστεί -κάτω από ειδικές συνθήκες- στον έναν στους έξι ανθρώπους στον γενικό πληθυσμό. Το ποσοστό είναι τεράστιο. Επίσης, έχει διαπιστωθεί, ότι η νόσος καταγράφεται να πλήττει σε σχεδόν διπλάσια συχνότητα τις γυναίκες απ’ ότι τους άνδρες και συγκεκριμένα σε ποσοστό 11%, ενώ τους άνδρες σε ποσοστό μόλις 5%. Οι γυναίκες «υπερτερούν» επίσης και στα ποσοστά επανεμφάνισης της νόσου (9%), έναντι των ανδρών (4%). Υπάρχει, όμως, επιστημονική εξήγηση γι’ αυτό;

Οι σύγχρονες μελέτες έχουν καταλήξει σε κάποιους βασικούς λόγους, που εξηγούν γιατί το γυναικείο φύλο είναι πιο ευάλωτο στην εμφάνιση της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής, όπως ονομάζεται επιστημονικά η νόσος. Οι λόγοι είναι κυρίως ψυχολογικοί, ορμονολογικοί, κοινωνικοί, αλλά και άλλοι που φαίνεται να σχετίζονται με διαφορές στη νευροφυσιολογία του εγκεφάλου των δύο φύλων.

«Πράγματι, έχουν παρατηρηθεί πολλές και σημαντικές διαφορές στην εμφάνιση της κατάθλιψης στα δύο φύλα, με μεγάλες «αδικημένες» τις γυναίκες», επισημαίνει ο κ. Γιώργος Παπαγεωργίου, Bsc (Psychology) University of London, MSc (Health Psychology) University of Central Lancashire, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης (IARPP) – ΗΠΑ, διευθυντής και επόπτης επιστημονικού προσωπικού στην ΨΥΧΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ (psychikifrontida.gr), ο οποίος συμπληρώνει: «Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχουν και πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Σ’ αυτά ανήκουν κυρίως η κληρονομική προδιάθεση (περίπου στο 40%), αλλά και κάποια κοινά συμπτώματα της κατάθλιψης, όπως πχ. αίσθημα αναξιότητας, ενοχές, έλλειψη ικανοποίησης, διαταραχές ύπνου, αδυναμία συγκέντρωσης κ.α. ‘Οσο για τις διαφορές; Αν θέλαμε να δώσουμε ένα πολύ γενικό τίτλο, θα λέγαμε ότι οι γυναίκες είναι συναισθηματικά ικανότερες να συνειδητοποιούν πιο άμεσα τις στεναχώριες που προκαλούν κατάθλιψη», λέει ο ειδικός.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
Ορμόνες
Οι αναπαραγωγικές ορμόνες (οιστρογόνα και ανδρογόνα), φαίνεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της κατάθλιψης. Από ερευνητικά δεδομένα έχει αποδειχθεί ότι η αύξηση των ανδρογόνων στον γυναικείο οργανισμό, μπορεί να προκαλέσει αυξημένο κίνδυνο καταθλιπτικού επεισοδίου στις γυναίκες. Ο κ. Γιώργος Παπαγεωργίου συμπληρώνει: «Η αρνητική επιρροή της διαταραχής των ορμονών στις γυναίκες είναι έκδηλη στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο (δηλαδή στην ονομαζόμενη “περίοδο”), όπου εκδηλώνουν συχνότερα νεύρα ή θλίψη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, επίσης, ότι η εμφάνιση της κατάθλιψης στην προεφηβική ηλικία -κατά την οποία δεν υπάρχουν ακόμα αναπτυγμένες αναπαραγωγικές ορμόνες, δηλαδή κάτω των 12 ετών- δεν έχει διαφοροποίηση μεταξύ των δύο φύλων».
Ο κίνδυνος φαίνεται να επιτείνεται με τη μείωση των οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση, αλλά και με άλλους παράγοντες που εμπλέκονται στη διακύμανση των δύο αναπαραγωγικών ορμονών, όπως εγκυμοσύνη, λοχεία, αντισυλληπτικά φάρμακα κλπ.
Νευροφυσιολογία εγκεφάλου

Μία άλλη σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα στην εμφάνιση της κατάθλιψης, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος ανδρών και γυναικών επεξεργάζεται τις πληροφορίες. Σύμφωνα με τον Διευθυντή της ΨΥΧΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ, ο ανδρικός εγκέφαλος έχει τη νευρολογική-βιολογική ρύθμιση να αναζητά πρακτικές απαντήσεις στα προβλήματα, ενώ ο γυναικείος βασίζεται περισσότερο στη συναισθηματική ανταλλαγή: «’Ένας άνδρας συνήθως εκφράζει σκέψεις για να βρει πρακτικές λύσεις, ενώ μια γυναίκα κυρίως για να απαλλαγεί από το ψυχικό της φορτίο. Ωστόσο, η κατάθλιψη διεγείρεται περισσότερο από τις μικρές συναισθηματικές απογοητεύσεις, απέναντι στις οποίες ο ανδρικός εγκέφαλος μετριέται πως είναι πιο ανθεκτικός», επισημαίνει ο ειδικός.

Ένα ακόμη -από κατασκευής- γυναικείο χαρακτηριστικό που συνηγορεί επιβαρυντικά στην κατάθλιψη, είναι κι η ικανότητα πολλαπλών ασχολιών, αυτό που ονομάζουμε «multitasking». Αυτό συμβαίνει γιατί ο γυναικείος εγκέφαλος επεξεργάζεται με αρνητικό τρόπο τα πολλαπλά μηνύματα που λαμβάνει μέσω διαφορετικών δραστηριοτήτων κι έτσι επιβαρύνεται η καθημερινότητα της γυναίκας. Ο κ. Γιώργος Παπαγεωργίου εξηγεί: «Αν και μελέτες εμφανίζουν κατά μέσο όρο 3% μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης στις γυναίκες, οι άνδρες φαίνεται να κάνουν πιο λειτουργική χρήση του εγκεφάλου τους. Έρευνες που έγιναν με τη χρήση ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος απέδειξαν ότι όταν οι άνδρες είναι τόσο προσηλωμένοι στην εργασία που κάνουν, πχ. όταν διαβάζουν ένα βιβλίο, ώστε η ακοή τους πέφτει σχεδόν σε επίπεδο…κώφωσης. Αυτή η χαμηλότερη ικανότητα των ανδρών για multitasking φαίνεται πως δρα προστατευτικά για αυτούς».

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Από άλλον πλανήτη! ‘Ανδρες από τον ‘Αρη…Γυναίκες από την Αφροδίτη.
Οι ψυχολόγοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αυτοπροσδιορίζονται τα δύο φύλα, καταλήγουν να βρίσκουν πιο ευάλωτες τις γυναίκες, όπως τονίζει κι ο Διευθυντής της ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ: «Οι άνδρες αυτοπροσδιορίζονται μέσα από τα επιτεύγματά τους (“Άρης”), ενώ οι γυναίκες από τις σχέσεις τους (“Αφροδίτη”). Για τον άνδρα, λοιπόν, η προσωπική του αξία στη ζωή μετράται κυρίως μέσα από τη δουλειά, τις σπουδές, τα επιτεύγματα, τις κατακτήσεις, ενώ οι γυναίκες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση κυρίως στις ανθρώπινες σχέσεις και την αξία που παίρνουν μέσα από αυτές. Αυτή η γυναικεία ιδιαιτερότητα, όμως, έχει αρνητικά για τη διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας, καθώς πολύ συχνά οι σχέσεις ενέχουν ψυχικά ερεθίσματα που προκαλούν στεναχώρια και πόνο», αναφέρει.

Λόγος και Σκέψη

Ο τρόπος που επικοινωνούν οι γυναίκες είναι ενδεχομένως ένας ακόμη επιβαρυντικός παράγοντας για την ψυχολογία τους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι γυναίκες για να διαφυλάξουν την αρμονία στις σχέση τους χρησιμοποιούν πιο πολύ τον έμμεσο λόγο, δηλαδή τον υπαινικτικό, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν περισσότερο από κατάθλιψη. ‘Όπως λέει ο κ. Παπαγεωργίου: «Οι άνδρες χρησιμοποιούν τον άμεσο λόγο που παράγει μεν πιο εύκολα διενέξεις, όμως, ο τρόπος τους είναι πιο εξισορροπιστικός για την ψυχική τους υγεία. Οι γυναίκες μιλάνε με «μασημένα λόγια», όχι γιατί θέλουν να κρύψουν κάτι, αλλά για να μειώσουν την ένταση των διαλόγων, από διακριτικότητα και μετριοπάθεια. Αυτή η επικοινωνία είναι μεν πιο ευγενική, όμως, παράγει μεγαλύτερη κατάθλιψη», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το «Γυναικείο Ένστικτο»
‘Ένα ακόμη εξαιρετικό χαρακτηριστικό γνώρισμα, που δρα με επιβαρυντικό τρόπο στην ψυχολογία της γυναίκας, είναι και η αυξημένη αντιληπτική της ικανότητα, η οποία της δίνει τη δυνατότητα να συλλαμβάνει τα λεπτά ερεθίσματα του περιβάλλοντός της. «Οι γυναίκες σε τέτοιου είδους μικρό-συλλήψεις της καθημερινότητας έχουν πολύ καλύτερη αντίληψη από τους άνδρες», τονίζει ο κ. Γιώργος Παπαγεωργίου, «γιατί είναι καλύτερα φτιαγμένες ως βιολογικό είδος. Το γεγονός ότι αντιλαμβάνονται πράγματα, όχι με την επεξεργάσιμη λογική αλλά «απλώς επειδή τα γνωρίζουν», (το βαφτίζουμε «γυναικείο ένστικτο», επειδή δεν εξηγείται με την καθημερινή λογική) σημαίνει ότι από νευρολογική άποψη οι γυναίκες έχουν πιο ευαισθητοποιημένους υποδοχείς. Η ικανότητα αντίληψης στο «υπερφυσικό», όμως ενέχει τον κίνδυνο αυξημένων φόβων, κάτι που μπορεί να φέρει στενόχωρες σκέψεις και να προκαλέσει ευκολότερα κατάθλιψη».

Άλλοι κοινωνικοί παράγοντες

Οι παντρεμένες κι εργαζόμενες γυναίκες με παιδιά, εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά κατάθλιψης, σε σχέση με άλλες ανύπαντρες γυναίκες, αλλά και με τους άνδρες. Εμπειρίες που πυροδοτούν ένα καταθλιπτικό επεισόδιο, επίσης, μπορεί να είναι: τα προβλήματα στις εργασιακές σχέσεις, οι απαιτήσεις της ανατροφής των παιδιών, το διαζύγιο κ.α. Τέλος, οι γυναίκες έχει αποδειχθεί ότι ενδέχεται να εγκλωβιστούν περισσότερο από τους άνδρες σε μία παρατεταμένη περίοδο κατάθλιψης.

Να σημειωθεί ότι, η “ΨΥΧΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ” (psychikifrontida.gr) διαθέτει υψηλής εξειδίκευσης επιστημονικό προσωπικό, που μπορεί να προσφέρει στον θεραπευόμενο πολύτιμη βοήθεια στη διαχείριση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης, ενώ στις υπηρεσίες της παρέχονται και συνεδρίες στον προσωπικό χώρο του ενδιαφερόμενου.

“Διάλογοι Ψυχοθεραπείας” από την ΨΥΧΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
Την Κυριακή 10 Μαρτίου 2019 και ώρα 19:30, ο κ. Γιώργος Παπαγεωργίου καλεί στην πρώτη συνάντηση του κύκλου ανοιχτών συναντήσεων με το κοινό, με τίτλο:
“ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ”. Πρόκειται για μια σειρά εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν στον Πολυχώρο Εικαστικών και Τέχνης “Trii Art Hub” – Δράκου 9, Συγγρού-Φιξ (πλησίον σταθμού Μετρό). ‘Ένα καλαίσθητο νεοκλασικό, στο οποίο οι φίλοι της ΨΥΧΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ θα παρακολουθήσουν, σε ένα χαλαρό περιβάλλον με δυνατότητα να πάρουν το ποτό ή τον καφέ τους, μια σύντομη και ενδιαφέρουσα εισαγωγική ομιλία και στη συνέχεια θα έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν απορίες ή να ανταλλάξουν απόψεις με τους ειδικούς και μεταξύ τους, πάνω σε ενδιαφέροντα θέματα ψυχικής υγείας και ψυχοθεραπείας.
Η πρώτη συνάντηση έχει το εισαγωγικό θέμα:
“Ποιοι κάνουν,
ποιοι ΝΑ κάνουν, και
ποιοι ΔΕΝ θα κάνουν ψυχοθεραπεία”.
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΜΑΡΤΙΟΥ, ώρα 19.30, είσοδος ελεύθερη.

Το μέλλον της χειρουργικής της σπονδυλικής στήλης με τεχνολογία αιχμής

Οι παθήσεις της σπονδυλικής στήλης αποτελούν ένα επιστημονικό πεδίο έρευνας και θεραπευτικών εφαρμογών που εξελίσσεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Με την διεύρυνση της γνώσης και την βοήθεια της τεχνολογίας έχουν αναπτυχθεί νεότερες τεχνικές και μοντέρνα υλικά που συμπληρώνουν, ή αντικαθιστούν πλέον την κλασσική θεραπευτική αντιμετώπιση.

Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή Ορθοπεδικής – Χειρουργό  Σπονδυλικής Στήλης, Διευθυντή Κλινικής Παραμορφώσεων Σπονδυλικής Στήλης Νοσοκομείου Metropolitan Δρ. Παναγιώτη Ζουμπούλη, οι σημαντικότερες εξελίξεις είναι:

  1. Ο προεγχειρητικός τρισδιάστατος σχεδιασμός των χειρουργικών επεμβάσεων και η χρήση εξατομικευμένων, για τον κάθε διαφορετικό ασθενή, υλικών σπονδυλοδεσίας,
  2. η διεγχειρητική τρισδιάστατη νευροπλοήγηση
  3. η θερμική εκτομή – αφαίρεση των οστικών μεταστάσεων στη σπονδυλική στήλη με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων, και
  4. η εισαγωγή της ρομποτικής χειρουργικής στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης.

Αποτέλεσμα είναι η σύγχρονη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης, είτε αφορά σε ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, είτε σε εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις, π.χ. διόρθωση μεγάλων παραμορφώσεων, να έχει τα χαρακτηριστικά:

  • της μεγαλύτερης ασφάλειας,
  • της ελαχιστοποίησης του μετεγχειρητικού πόνου,
  • της άμεσης μετεγχειρητικής κινητοποίησης χωρίς τη χρήση εξωτερικών κηδεμόνων,
  • της μικρότερης νοσηλείας και της γρήγορης ανάρρωσης.

Σύνθετες παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης, όπως είναι η σκολίωση και η κύφωση, ακόμη και σε περιπτώσεις παιδιών με συγγενείς ανωμαλίες ή νευρομυϊκές παθήσεις, αντιμετωπίζονται χειρουργικά και στις νεαρότερες ηλικίες. Τα σύγχρονα συστήματα σπονδυλοδεσίας επιτρέπουν τη διόρθωση της παραμόρφωσης, με παράλληλη επιμήκυνση της σπονδυλικής στήλης, ενώ το παιδί συνεχίζει να αναπτύσσεται και να ψηλώνει. Αποτέλεσμα είναι τα παιδιά – αλλά και οι οικογένειές τους  – να αντιμετωπίζουν με ασφάλεια και να αφήνουν οριστικά πίσω τους ένα δύσκολο πρόβλημα, όπως είναι μια παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης, συνεχίζοντας με μια φυσιολογική ανάπτυξη και ακολουθώντας όλες τις δραστηριότητες των παιδιών της ηλικίας τους.

Η αντιμετώπιση των παραμορφώσεων της σπονδυλικής στήλης των ενηλίκων, ένα πολύ ιδιαίτερο και δύσκολο χειρουργικό πρόβλημα, βασίζεται πλέον στον ακριβή γεωμετρικό τρισδιάστατο προεγχειρητικό σχεδιασμό, με τη βοήθεια υπολογιστικών προγραμμάτων χειρουργικού σχεδιασμού. Με την τεχνική αυτή, σχεδιάζεται με απόλυτη ακρίβεια η χειρουργική επέμβαση, ενώ προκατασκευάζονται και υπάρχουν διαθέσιμα στο χειρουργείο εξατομικευμένα, για τον κάθε διαφορετικό ασθενή, υλικά σπονδυλοδεσίας.

Επιπλέον, με την χρήση της διεγχειρητικής τρισδιάστατης νευροπλοήγησης (ρομποτική χειρουργική της σπονδυλική στήλης), είναι εφικτή η ταχύτατη, με ακρίβεια και ασφάλεια, εμφύτευση των υλικών οστεοσύνθεσης και η πραγματοποίηση ακόμη και των πιο λεπτών χειρουργικών επεμβάσεων, σε όλες τις περιοχές της σπονδυλικής στήλης, από τον αυχένα έως και το ιερό οστό. Η διόρθωση της παραμόρφωσης ελέγχεται διεγχειρητικά και ο χειρουργός έχει τη δυνατότητα επιπλέον τροποποιήσεων την ώρα του χειρουργείου, ώστε να πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Τέλος, η θεραπεία των οστικών μεταστάσεων στη σπονδυλική στήλη με την τεχνική της θερμικής εκτομής με ραδιοσυχνότητες, είναι μια πρωτοποριακή τεχνική μικρής παρεμβατικότητας, που έρχεται να συμπληρώσει κενά ή αδυναμίες, τα οποία εμφανίζει η κλασική ακτινοθεραπευτική προσέγγιση. Μπορεί να εφαρμοσθεί σε όλους τους τύπους των οστικών μεταστάσεων, χωρίς τις πιθανές επιπλοκές της ακτινοθεραπείας (συστηματικές αιματολογικές επιπλοκές, μετακτινική μυελίτιδα ή δερματίτιδα κλπ).

Εφαρμόζεται με διαδερμική τεχνική, για την οποία δεν απαιτείται  γενική αναισθησία, ούτε ο ασθενής χρειάζεται να διακόψει προηγουμένως τη φαρμακευτική χημειοθεραπευτική του αγωγή. Αποτέλεσμα αυτού είναι η ταχεία ανταπόκριση στον πόνο (95% των ασθενών αναφέρουν σημαντική ανακούφιση, ήδη από τη δεύτερη εβδομάδα, καθώς και σημαντική μείωση στη χρήση οπιοειδών αναλγητικών), ενώ έχει βρεθεί και σημαντική μείωση στην πιθανότητα επέκτασης της μεταστατικής νόσου. Φυσικά, η θερμική εκτομή του μεταστατικού όγκου μπορεί να συνδυασθεί και με άλλες ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές, όπως κυφοπλαστική ή διαδερμική σπονδυλοδεσία, όπου υπάρχει ανάγκη.